De in de Contreie aangetroffen archeologische resten dateren van de Midden-Bronstijd (1500-1000 v. Chr.) t/m de Nieuwe Tijd (1500-heden). Vrijwel elke periode is aanwezig op het onderzochte terrein. Sporen die in de Midden-Bronstijd dateren behoren tot minimaal twee structuren; een paalkransheuvel en een boerderijplattegrond. De paalkrans heeft een diameter van ongeveer 16 m en rond de heuvel hebben 48 palen gestaan. Ongeveer 200 meter ten noordwesten van de paalkransheuvel zijn de dakdragende sporen van een driebeukige boerderijplattegrond gevonden. De boerderij was maar liefst 26 meter lang.  

In het zuiden van het onderzoeksgebied is een groot urnenveld aangetroffen. Het urnenveld is zuidoost –noordwest georiënteerd en bevindt zich precies op de flank van een dekzandrug. Het urnenveld kan grofweg in de periode Late Bronstijd-Midden IJzertijd worden gedateerd. Op basis van het aardewerk en de typen grafstructuren lijkt het zwaartepunt in de Vroege IJzertijd te liggen (800-500 v. Chr.). Het urnenveld telt in totaal 182 grafstructuren en 77 crematiegraven. De meeste kringgreppels hebben een ronde vorm. Naast ronde vormen, komt ook een aantal vierkante grafstructuren voor. Bij ongeveer de helft van alle crematiegraven is een urn (maar meestal slechts een deel ervan) aangetroffen. 

In het oosten en zuidoosten van het onderzoeksgebied zijn minimaal 18 structuren aangetroffen die in de Midden- en/of Late IJzertijd  (500-50 v. Chr.) dateren. De meeste structuren kunnen worden geïdentificeerd als zogenaamde Haps-huizen. Dit zijn korte tweebeukige gebouwen met vaak een dominante ingangspartij in het midden van de lange wand. De kleine Haps-plattegronden worden doorgaans van de Midden- tot in de Late IJzertijd gedateerd, mogelijk nog zelfs in de vroeg-Romeinse tijd. Rond de huisplattegronden zijn nog vele kleine bijgebouwen (spiekers), kuilen en waterputten aangetroffen.

In het noordwesten van het onderzoeksgebied is een deel van een inheems-Romeinse nederzetting  (50-200 na Chr.) aangetroffen. Hier bevinden zich minimaal 18 boerderijen, allemaal met een min of meer noordwest – zuidoost oriëntatie.  

Bewoning uit de Volle Middeleeuwen (1100-1350) concentreert zich vooral in het oostelijk en zuidoostelijk deel van het onderzoeksgebied. In totaal zijn tot op heden 29 gebouwen geïdentificeerd, waarvan de meeste kunnen worden gerekend tot het zogenaamde ‘Dommelen-type’, met karakteristieke gekromde zijwanden. In de Vlinderbuurt zijn ook veel van deze plattegronden aangetroffen. Het meeste aardewerk uit sporen van de middeleeuwse gebouwen dateert in de 13e eeuw.